• Tegen koploper Hollandia heeft V.O.C zijn tweede nederlaag op rij geleden. In Hoorn hadden de Rotterdammers ruim een uur lang weinig te duchten van de thuisploeg. Aanvallend was het echter, net als vorige week tegen Be Quick, veel te weinig wat V.O.C liet zien. Toen na 66 minuten vrijwel uit het niets de 1-0 viel, was het pleit ook gelijk beslecht.

    Het spelen op echt gras wordt (terecht) nog vaak gezien als de enige echte ondergrond waarop voetbal gespeeld zou moeten worden. Toch heeft kunstgras ook echt wel zijn voordelen, want het vrij dramatische grasveld waarop Hollandia 1 zijn wedstrijden speelt, maakte de wedstrijd van vandaag er zeker niet mooier of leuker op. De thuisploeg voert de ranglijst van de hoofdklasse A aan, maar die status maakte het tegen V.O.C niet waar. Zeker in de eerste helft waren de gasten dreigender en lukte er ook in het samenspel wat meer dan bij Hollandia. Het leverde twee kansen op: 1 uit een vrije trap en 1 uit een corner. Het vizier stond helaas niet op scherp en dus kon de Hollandia-keeper eenvoudig overeind blijven. V.O.C-doelman Tom, die wederom keepte bij afwezigheid van Sven, hoefde zich in de eerste helft zo goed als niet in te spannen. V.O.C bleef verdedigend eenvoudig op de been en zocht met een 0-0 stand de kleedkamers op.

    Na rust maakte Robbert zijn rentree, maar hij kon zijn stempel in deze helft nog niet op het aanvalsspel van V.O.C drukken. V.O.C bleef spelen met een aanvallende instelling, maar stond daardoor wel steeds vaker toe dat er grote gaten vielen tussen aanval en verdediging. Hollandia ging daar aanvankelijk slordig mee om, totdat er in minuut 66 eigenlijk voor het eerst vol op het doel van Tom werd geschoten, met gelijk een achterstand tot gevolg. De beste speler van Hollandia kon van flinke afstand aanleggen voor een schot en kreeg daar van V.O.C veel te veel ruimte voor, waarmee de 1-0 ineens een feit was. V.O.C kreeg daardoor duidelijk een harde tik, want echt ongerust kon het de defensie van Hollandia daarna niet meer maken. Ook de fysieke krachten leken ineens snel weg te vloeien en er werd nauwelijks nog een duel gewonnen. De wedstrijd sleepte zich zo naar het einde. Voordat de scheidsrechter affloot lukte het Hollandia ook nog om de score te verdubbelen.

    Voor de thuisploeg was het, ondanks het matige spel, een topdag: Zij zagen alle concurrenten voor de titel punten verspelen. V.O.C kan ook niet tevreden zijn met wat er vandaag op de mat werd gelegd, maar kan zich troosten met de gedachte dat je verliezen bij de koploper als degradatiekandidaat moet incalculeren. Daarnaast was het goed om te zien dat V.O.C in ieder geval tot de 1-0 betrekkelijk eenvoudig op de been bleef. Zaak is wel om tegenslagen, zoals een onverwachte tegentreffer, beter te verwerken en de draad in de wedstrijd weer op te pakken. Dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan... Heel mooi om te zien vandaag was het onvermoeibare spel van Nito, die alles gaf en zichzelf óók op zijn 37e nog helemaal leegspeelde voor zijn team.

    V.O.C weet na vandaag dat er in maart in ieder geval punten nodig zijn, zeker in de thuiswedstrijden. Twee keer wordt er deze maand op zaterdagavond thuis gespeeld en daar hebben we goede ervaringen mee. Hopelijk kan dit een vervolg worden gegeven aanstaande zaterdag tegen SJC, aanvang 19.15 aan de Hazelaarweg. Hoofdklassevoetbal kijken rond borreltijd, geen enkele reden om niet te komen, lijkt ons zo!

    Opstelling V.O.C: Tom Langerak; Martijn de Vries (Kas Dullemans), Stijn Houben, Bryant Varela, Ruud Steijvers; Nito Sequeira (Jeroen Straetemans), Boris Polderman, Yannick Koevermans; Wouter van der Loo, Sebas Quispel, Michiel Broeders (Robbert Stout).