• Na een mooie winstpartij thuis tegen MSC leek V.O.C het vertrouwen gevonden te hebben om uit het diepe dal te klimmen, waarin het zich gezien de ranglijst al het hele seizoen bevindt. Tot nu toe is dat in de resultaten die daarop volgden nog niet gebleken, want na een 5-2 nederlaag vorige week uit bij Quick’20, ging nu HBS er door een 1-3 zege met drie punten vandoor aan de Hazelaarweg. Het was op basis van de hele wedstrijd een terechte nederlaag, al had V.O.C met wat scherpte voor het vijandelijke doel meer aan de wedstrijd over kunnen houden.

    V.O.C – HBS is op voorhand natuurlijk een prachtig affiche. Twee stokoude traditieclubs die in het verleden de degens al vaak kruisten (al gebeurde dat de laatste jaren slechts nog op het cricketveld), leden van beide clubs die elkaar goed kennen en een beleid voor het eerste elftal dat tot op zekere hoogte vergelijkbaar is. Verschil wat betreft dat laatste is dat HBS regelmatig gerenommeerde voetballers bij andere clubs weet weg te plukken, zoals de zeer getalenteerde aanvaller Can Memisoglu, die deze zomer overkwam van Westlandia. HBS wist vooral dankzij de individuele kwaliteiten van deze speler en hun andere voorwaartsen V.O.C vandaag op de knieën te krijgen.

    De wedstrijd zelf was van beide kanten niet heel best en zal voor de neutrale kijker dan ook niet in het geheugen staan gegrift. V.O.C begon nog wel aardig en had zelfs op voorsprong kunnen komen toen Michiel alleen richting het vijandelijke doel kon opstomen, ware het niet dat hij de bal te ver voor zich uitspeelde en een schot er zo niet van kwam. Daarna deed V.O.C de 0-1 zomaar cadeau aan HBS: Een vrije trap op eigen helft werd op een onbegrijpelijke manier ingeleverd en gaf een HBS-aanvaller zo de kans uit te halen richting het doel van doelman Tom, die de plek van Sven daar heeft overgenomen. Hij kon de bal wel stoppen, alleen helaas niet goed verwerken, waardoor de bal kwam terecht kwam voor de voeten van een HBS’er die van zo’n zestien meter eenvoudig de 0-1 tegen de touwen schoot. Daarna leek V.O.C overlopen te worden en mocht het van geluk spreken dat de 0-1 op het bord bleef staan. Na een half uur snakten de V.O.C-supporters daarom eigenlijk al naar de rust, maar de thuisploeg wist ineens toch beter in het spel te komen. Dat leverde een paar goede kansen op die de 1-1 hadden kunnen betekenen. Het vizier stond voorin echter niet op scherp en V.O.C kreeg daarvoor al snel het deksel op de neus. De levensgevaarlijke eerder genoemde linksbuiten Memisoglu sneed even voor rust in zijn eentje door de verdediging van V.O.C en legde de bal met uiterste precisie in de verre hoek. Zo brak de rust aan met een 0-2 stand, in plaats van de 1-1 die zich even leek aan te dienen.

    Toch richtte V.O.C zich in het tweede bedrijf op en had het ook gelijk kunnen scoren, om de wedstrijd zo weer spannend te maken. Ook nu lukte dat helaas niet, mede door een goed optreden van de keeper van HBS. De wedstrijd kabbelde daarna naar het einde en er leek in de score geen verandering meer te komen, toen daar dan toch de 1-2 was. Robbert schoot van net buiten het strafschopgebied raak met een bekeken schot in de verre hoek. V.O.C was daarna zelfs dicht bij de 2-2 en een spannende slotfase leek het publiek in ieder geval nog gegund. Dat werd echter wreed verstoord door de snel daaropvolgende 1-3 van HBS, ook nu weer op een presenteerblaadje gekregen door zwak uitverdedigen van de kant van V.O.C. Omdat V.O.C daarna wederom weigerde een paar opgelegde kansen te benutten, kwam er in de stand geen verandering meer.

    Al met al een terechte eindstand. HBS beschikt over meer individuele kwaliteit en was vandaag, zeker in de eerste helft, veel feller in de duels. Omdat V.O.C het toch flinke aantal goede kansen niet benutte, was van echt heel veel spanning vandaag jammer genoeg geen sprake. Het vizier voor V.O.C moet nu op de volgende wedstrijd, waarin heel veel op het spel staat. In Meppel treden we aanstaande zondag aan tegen Alcides, dat maar vier punten boven V.O.C staat. Om nog iets van het seizoen te maken moet er een goed resultaat behaald worden.

    Opstelling V.O.C: Tom Langerak; Nico van Mechelen, Martijn de Vries, Bryant Varela (Raoul Kertodikromo), Tom Wigmans (Ruud Steijvers); Boris Poldermans, Kas Dullemans, Max Driessen (Dano Vloemans); Robbert Stout, Yannick Koevermans, Michiel Broeders.

    Klik hier voor de wedstrijdfoto's op Flickr.