•  

    Op bezoek bij de uitgesproken titelkandidaat Halsteren bleef V.O.C. uiteindelijk teleurgesteld met lege handen achter. De Rotterdammers gaven een 0-2 voorsprong uit handen, waren over de gele wedstrijd gezien de betere ploeg met de betere kansen, maar de statistiek waar het uiteindelijk om draait (tellende doelpunten) was uiteindelijk in het voordeel van de Brabantse thuisploeg: 3-2.

    Op bezoek in het West-Brabantse dorp verscheen V.O.C. met bijna dezelfde elf basisspelers aan de aftrap als vorige week tegen Orion, met als enige verschil de belangrijke rentree van Nito Sequeira in de basis. Wessel Verhaar schoof daarom een linie naar achteren en vormde samen met Stijn Houben een verdedigingsduo. 

    Het legertje aan ex-profs dat Halsteren is begon fel aan de wedstrijd, maar echt grote kansen leverde dat niet op. V.O.C. had de wedstrijd al snel onder controle en legde bloot dat de thuisploeg vooral kwaliteit had ingekocht in de voorhoede, maar achterin wel degelijk kwetsbaar is. Dat bracht het ook tot uitdrukking op het scorebord. Eerst trof Sebas Quispel doel: hij tikte binnen uit een corner. Een corner die overigens was verkregen na een aanval die de 0-1 had kunnen opleveren. Daarna was het Bas van der Storm die na een flitsende aanval een voorzet schitterend tegen de touwen schoot. 0-2, wat een weelde!

    Daarna bleef V.O.C. de bovenliggende partij op het slecht bespeelbare veld, maar vergat de derde treffer te maken. Sebas trof nog wel doel, maar tussenkomst van de grensrechter (buitenspel) voorkwam dat deze treffer op het scorebord werd bijgeschreven. Vervolgens trok Halsteren de wedstrijd ineens naar zich toe, dankzij de individuele kwaliteit van Bruno Andrade (onder meer ex-Willem II). Eerst tekende hij zelf de 1-2 aan na een eigen actie en een minuut later stelde hij een medespeler in staat om voor rust zelfs nog gelijk te maken. 

    De scoringsdrift van Halsteren stopte niet na de pauze, want na matig verdedigen van V.O.C. lag ook al gauw de 3-2 erin. Zo moesten de Rotterdammers nu ineens op zoek naar de gelijkmaker. Dat deden ze met prima veldspel, waarmee de thuisploeg naar achteren werd gedwongen en er kwamen voldoende mogelijkheden om de gelijkmaker te scoren. Nito kreeg de allergrootste kans, toen hij volledig alleen voor de keeper van dichtbij een hoek uit kon zoeken. Helaas was het eindresultaat een redding van de keeper en niet de 3-3. Tegen het einde van de wedstrijd vloeiden de krachten bij V.O.C. Wat weg en werden de counters van Halsteren gevaarlijker. Het leverde ze een (te makkelijk gegeven) strafschop op. Het voelde als gerechtigdheid dat Tijs de ingeschoten elfmetertrap eenvoudig kon keren en V.O.C. zo nog hoop mocht houden op een gelijkmaker. Helaas kwam die er niet meer.

    Ondanks dat teleurstellende resultaat mocht V.O.C. met opgeheven hoofd het veld verlaten. Een gelijkspel was meer verdiend geweest dan een nederlaag, en dat in een uitwedstrijd bij een titelkandidaat. Het vertoonde spel biedt perspectief op een eerste overwinning van het seizoen! Dat zal dan volgende week thuis tegen oude bekende Moerse Boys moeten gebeuren.

    Opstelling V.O.C.: Tijs te Duits; Nico van Mechelen, Stijn Houben, Wessel Verhaar, Kas Dullemans: Boris Polderman, Nieto Sequeira, Yannick Koevermans; Wouter van der Loo (Joe Thomas), Sebas Quispel (Teun van der Donk), Bas van der Storm (Daniel van Gorp).