• "Naar Zundert kun je het beste via Fijnaart rijden" waren de instructies van onze penningmeester, Ronald Huisman. Wij zijn van alle moderne gemakken en elektronica voorzien en vertrouwden al keuvelend daarop en kwamen ruimschoots op tijd op het gezellige complex van Moerse Boys aan, gewoon langs Breda. Daar troffen wij Ronald en hij verdedigde zijn advies met te zeggen dat hij niet wist dat Moerse Boys in Klein Zundert speelde. Wij wisten niet eens van het bestaan van Klein Zundert. Nu wel.

    Eerst maar even de opstelling doornemen. Ondanks de gemakkelijke zege op Den Hoorn een wijziging: Ivar Lammers keert terug in de basis ten kosten van Sebastiaan Quispel. Overigens dus de vertrouwde namen en dat is goed nieuws. Iedereen is fit en hongerig. De belangen waren duidelijk V.O.C. staat 2 punten achter, dus winst is de enige manier om het heft in eigen hand te nemen. Een echt voetbalveld omzoomd door een paar honderd toeschouwers. De meeste natuurlijk met het oranje sjaaltje van Moerse Boys, maar gelukkig hadden ook een behoorlijk aantal V.O.C.-ers de reis naar Brabant gemaakt en daar waren ook onze Belgische supporters voor wie dit bijna met een wandeling had gekund.

    Het begin van de wedstrijd liet een beeld zien dat wij ook in de eerste wedstrijd zagen. Twee vaardige ploegen die proberen om te combineren. V.O.C. in wat kleinere ruimtes en Moerse Boys vooral zoekende naar hun beste speler (#10, met de scheidende haarlijn) die in de voorste linie speelt. V.O.C. begon iets beter en kwam vooral over de linker flank een aantal keer goed door. De kansen die hieruit voort kwamen waren net niet groot genoeg om een doelpunt te verdienen.
    Moerse Boys had een werkelijk dreigend moment. Stijn kon slechts met een overtreding de doorgang richting Michiel verhinderen. Overigens was de wedstrijd goed in balans.

    Niet alle toeschouwers pasten in het warme clubhuis. Iedereen probeerde een glimp op te vangen van de zegetocht van Mathieu van der Poel, toch een beetje een ‘local hero’. Ondanks de drukte konden wij een heerlijk Jupiler-vaasjes bemachtigen om ons op te maken voor een spannende tweede helft. Dat was wel nodig, want ondanks de kwalitatief goede wedstrijd was er te weinig doelgevaar geweest.
    Dat werd in de tweede helft ruimschoots goedgemaakt.

    Michiel Broeders verving Pieter Beereboom en het leek alsof wij met 2 aanvallers gingen spelen. Dit kwam Moerse Boys goed uit en zij hadden een groter aandeel in het spel. Ook hier leidde dit niet direct tot grote kansen, maar leek hen wel wat meer vertrouwen te geven. Toen gebeurde wat we dit seizoen nauwlijks hebben gezien. Onze verdedigers keken elkaar aan en rekende op elkaar in plaats van in te grijpen. Bovengenoemde #10 profiteerde geslepen: 1 - 0 Game on! Nu moest het werkelijk gebeuren. Aanvankelijk konden wij geen kansen creëren. Moerse Boys hield het beste van spel.
    Toch kwam plots de ommekeer. Michiel Broeders klopte zijn directe tegenstander op snelheid en gaf scherp voor, de keeper greep half in en Robbert Stout schoot knalhard in. Dit leverde echter geen doelpunt op want op de doellijn werd de bal (knap) over getikt door een Moerse veldspeler. Penalty en rood voor de dader. Yannick kweet zich bekwaam van zijn taak: 1 - 1 en nog 20 minuten tegen 10 man. Wat gaat dat opleveren? Zoals je wel vaker ziet, valt het veel elftallen niet mee om te profiteren van het feit dat ze tegen 10 man spelen. Er komt voor niet een mannetje bij, want de achterhoede gaat met 4 verdigers tegen 2 aanvallers spelen. Om toch een beslissing te forceren kwam wel Sebastiaan de voorhoede helpen. Met zijn lengte en kopkracht vraagt Sebas aandacht en kan hij -als hij zelf niet scoort- medespelers in stelling brengen. Toen het met gewoon veldspel niet lukte, moest het opportunistischer. Een afgemeten hoge bal op de kruin van Sebas werd perfect doorgekopt en Robbert Stout verzilverde de zeker niet eenvoudige kans prachtig. Een geweldige ontlading volgde bij de spelers. Zelfs Michiel overbrugde 80 meter vanuit zijn doel om mee te vieren. Nog maximaal 10 minuten tegen 10 man, dat moet lukken. Niet dus. Een onbegrijpelijk vrij staande centrale verdediger mocht inpassen en tussen een woud van benen door kwam de bal bij een Moerse voorwaarts. Een V.O.C. been wilde wegtikken (of tikte weg?) en een enorme struikelpartij volgde. Strafschop en 2 - 2. Einde wedstrijd. Toch wel teleurstellend. Zo dichtbij en dan niet alle punten mee de Moerdijkbrug over. Dat voelt slecht.
    Alles overziend was de uitslag terecht, maar het cliché volgt nu: ‘Als je er zo dichtbij bent, mag je het tegen 10 man niet meer uit handen geven’

    Wel een compliment aan beide elftallen: sportief, met grote inzet, van prima niveau en vermakelijk en gezellig om naar te kijken.
    Last but not least: de wedstrijd werd uitstekend geleid door de scheidsrechter, met hulp van 2 K.N.V.B. grensrechters.

    Volgende week thuis tegen BMT aanvang 14.00 uur.

    Doelpunten: Yannick Koevermans en Robbert Stout
    Opstelling V.O.C.
    Michiel Vis, Kas Dullemans, Stijn Houben, Martijn de Vries (Sebastiaan Quispel), Nico van Mechelen, Boris Polderman, Juanito Sequeiro (Dano Vloemans), Ivar Lammers, Yannick Koevermans, Robbert Stout, Pieter Beereboom (Michiel Broeders)