• Na lange tijd van stilstand kwam bij velen het bericht ‘we kunnen weer...’ als flinke verrassing. Van dat schok effect hebben we aanvoerders gretig gebruik gemaakt en de aanmeldingen stroomden binnen.

    Bij de Missing Bail is het ook strategisch aangepakt. Dat we dit jaar onze geliefde oversteek naar de Brexit helaas niet kunnen maken heeft nog niet iedereen door. Dus bij de gangbare communicatie, let wel: die is dus in het Engels..., wordt het tour gevoel gekweekt en komen mensen in actie. We hadden graag gezien dat iedereen op V.O.C. aan deze ‘bubbel’ had meegewerkt door ook Engels te spreken maar afgezien van wat ingevlogen kiwi’s was het toch het Rotterdamse jargon wat de klok sloeg. Maar het horen van dit jargon in groepsverband heeft toch ook wel weer iets !

    Het graswicket en de middagzon zaten ons verleidelijk aan te kijken. 2 potjes met 4 verschillende teams stonden op het punt te beginnen.

    Zonder kleedkamer en met de bar alleen op afroep had het zeker iets tour-achtigs. ‘Tourists bat first’ moet iemand geroepen hebben dus we konden meteen aan de bak. Met local rule ‘retired bij 25 runs en anders na 12 ballen’. Wij waren allen voornemens die 25 run regel te halen....

    Eenmaal in het veld word je herinnerd aan de haat-liefde verhouding met het spel. Niemand heeft een regulier wedstrijdritme en ook bij de Missing Bail spelers ontbrak het enigszins aan de echte do-or-die mentaliteit die er normaal gesproken in Engeland heerst. Om een paar voorbeelden te noemen: Dennis werd zeer onfortuinlijk uitgerund. Dat was toen Robbie de Widt de bal half had geraakt en Myrthe de bal vrij ontspannen opraapte en iedereen er achter kwam dat Dennis al halverwege de pitch stond en Robbie na een ‘ja’ inmiddels was begonnen met het roepen van ‘nee, nee, toch niet...’

    Daan had ook echt pech toen de bal niet werd gegooid waar zijn bat was. Maar stiekem werden er toch wel runs gescoord... het duo De Widt was lekker op dreef. Uiteindelijk 101 in 10 en echt niemand heeft die 25 gehaald...

    Na een wat schamele thee (de thee heeft nog Corona) mochten wij fielden. Dan is het idee dat dat maximaal 10 overs duurt wel fijn!

    BAM, bam, kregen we toch een paar Boundaries te verwerken. Shit. Tot in een ongemerkt ogenblik Randy probeerde in één actie minimaal één been permanent uit te schakelen... met als gevolg een bal in zijn handen.... de ban was gebroken. Het was een ware bowling trip down memory lane.... Pepijn kon het niet laten om de onvervalste ‘hook’ te testen... bij elke speler en ongeveer om de bal... Boris nam het wicket van zijn bloedeigen zus... ongehoord natuurlijk. Kivits paste zijn chase-snelheid feilloos aan aan de bal waardoor hij niet één keer een rollende bal heeft hoeven oprapen. En serieus dat umpiren van Kok... was exemplarisch.

    Er was wat afleiding op het nasstgelegen veld waar het mixed-team aan de warming-up en cooling-down tegelijk bezig was. Zo kwamen we er achter dat Angelina Jolie in Tomb Raider gewoon een cricket outfit aan had. Alleen dan niet in het wit.

    Zo waren wij, na de goed smakende overwinning, nog getuigen van een mooi en amusant potje cricket met meerdere gelegenheids-aanwinsten. Dan kom je er ook achter dat cricket daar super goed voor geschikt is. En zeker onder aanvoering van een aantal zeer enthousiastelingen!

    En bij gemis van een elftal van 11 zagen wij opeens Boris en Tjarko die nu wél snel runs konden scoren! Cricket wins...

    Na ronde 1 een zeer goed vooruitzicht op het vervolg! Een heerlijke vrijdagavond op V.O.C. zoals het hoort en bedoeld is. Wat ons betreft niet zozeer ‘je had er bij moeten zijn’ maar mee ‘ je moet er volgende keer absoluut bij zijn..!!’

    Randy v.d. Broek