Na 5 klinkende overwinningen in 2023 merken we een afnemend enthousiasme bij onze Engelse vrienden. Je hoort mij niet zeggen dat de brexit door de missing bail komt maar t komt die Engelsen allemaal wel heel goed uit… Nu zitten we met de ETA, een nieuwe hurdle voor ons ledenbestand, die werkelijk waar alleen maar dingen doen die ze altijd al deden, dus elk nieuwtje is er een te veel. Vriendelijk vragen we wat thuisblijvers om bij de veerboot te posten om een bailer zonder ETA weer naar huis te escorteren. Dat Rob Vos ooit op het paspoort van zijn vrouw het eiland op is gelaten kunnen we niet meer als voorbeeld gebruiken.

Maar goed, 22 man zullen afreizen, in elke klasse van hoog en laag/ goed en slecht qua leeftijd, fysieke gesteldheid, humeur, betaalingsethos, humor, zelfreflectie en niet te vergeten zelfoverschatting.

Some things never change…

Lieve thuisblijvers, als jullie naar de halflege missing bail vitrine kijken en de leegte zien waar onze bats normaal gesproken staan, denk dan met natte oogjes aan ons in Engeland hoe wij ons daar in een cricket habitat en in alle lenigheid door de hilly countryside begeven….

't Slechte nieuws: we zijn na een weekje al weer terug…

We zullen via de Cricket-app onze welbekende dagelijkse rapportages (laten) plaatsen (dank Loeke!) en op deze pagina komt het hele avontuur.

Uiteraard beginnen we met de voorbeschouwing van onze fixture manager, die 5 AI supercomputers nodig had om zijn middeleeuwse gealic taal om te zetten in begrijpelijk Engels. Oftewel er is een kansje dat we tegen Vikingen moeten…

Waren we er maar nooit aan begonnen….

Day 0
17 uur Stobbe. Die aardige kroegbaas gooide de jongste bediende voor de leeuwen, het ventje heeft 2 paar schoenen versleten tussen tap en missing bail op het terras… bij elke bestelling was hij weer even verrast. We hebben nog een poging gedaan om Bartje te ontvoeren maar de missing bail heeft al wet te veel relatiescrises veroorzaakt … Samen met Nick en Kivits werden we uitgezwaaid.

De ETA barrière in Hoek werd daarna met gemiddeld succes gepasseerd en op de boot was Svetlana en haar roulette tafel waren in geen velden of wegen te bekennen.

Day 1
Door het dubbele uur tijdverschil werden we al om kwart over 6 gewekt. Dus bus 1 kon om 07:30 van de boot, bus 2 om 09:15 ivm lane keuze.

Hadden we dus wel 4 uur tijd te doden en hotel konden we nog niet in omdat de renovatie nog niet klaar was.

Verzamelen in de 🌹 & 👑, pittoresk gelegen aan de provinciale weg. We werden welkom geheten door Peter van Groen Geel, die na een tour bezoek in Engeland was blijven plakken. Maar we gaan juist naar Engeland om NIET iemand van groen geel tegen te komen…. Maar goed. Hij regelde wel broodjes worst voor 140 pond.

Kleedkamer zonder stromend water en elektra, boom in het veld en een kenmerkende slope, je kent het…. Wel eerst batten.

Meerdere hoogtepunten maar de century van daan sprong er wel uit. Meerdere schapen met stress daardoor. Ondertussen kwam er een Mercedes uit 1980 dwars door het veld gereden met hetzelfde vrouwtje (van 140 ) als in de pub, door het stuur heen kijkend kon ze toch bijna een kwart van de obstakels zien op haar route. Maar in haar achterklep zat wel een “tea” van formaat verscholen die al deed watertanden.

273 in 30.
De tea maakte elke verwachting waar en daarna het veld in. 
Toen hadden we wel even last van hoog overvliegende ballen en her en der wat onzekere handjes… de run rate van bijna 10 werd netjes gehaald. Maar accuraat bowlen bracht toch de doorbraak. 192 ao betekende een voortzetting an de zegereeks van de missing bail.


En meteen de 2 top debutanten Siebe en Davey kunnen  inwijden die niet zozeer runs maar vooral saampjes 5 wickets in hun weekend tasje mee hadden genomen!
Weer naar de 🌹 & 👑 waar we werden getrakteerd op home made shepherds pie met white beans in tomato sauce, geserveerd in de beer garden. We hebben ons slinks en onder grote dankzegging van het laatste Malik anti-tank-geschut jasje weten te verlossen.

Uitnaaien naar Hastings om uiteraard weer iets te eten en drinken  denk aan Indiaas (ghor), kebab, friet en een scherpe sauvignon om het rustende maagzuur weer even op te schudden.

Het was een ellenlange dag… of dat door het tijdverschil, het bloedwarme hotel, de treurnis van de bebouwing in Hastings of de busindeling komt… we zijn er nog niet uit.

Morgen hopelijk beter, als we het ontbijt overleven…

Day 2
Mayfield uit. Never heard of.

Het hotel ontbijt was op onnavolgbare wijze buiten de recensie lawine gebleven en daar komt het hotel goed weg. Op zich prima assortiment met 2 soorten ei, full English en een fruit salad. Enige aan te merken dat de eierpoeder en de conservenblikken nog uit de prullenbak puilden.

Maar aan de Engelse kust kan je inmiddels de lekkerste koffie vinden of je nou bij de kapper, gallery, boekwinkel of Christine le duc zit. Overal koffie.

Uiteraard verzamelen in de 🌹 & 👑 maar dan de versie met die muntjes aan het plafond van de battle van battle. Ook al was het stadje er eerst. Conform traditie werd de lunch 30 minuten voor start wedstrijd besteld. Daar had de keuken wat moeite mee.

Naar t veld. En ja hoor Willem had t weer voor mekaar: aardige scenery, boom in t veld en spelertjes die net van Jeugdland kwamen. Boris toch weer het veld in omdat skip in de trein naar Schotland zat, hij zou in Balmoral weer overstappen naar t zuiden.

Het legendarische duo uit de jaren 80 Dennis en Randy openen. Dan weet je dat het goed zit. Maar toen randy op de witte bal zat te wachten zal de rooie al in zijn paleis… Dennis steady door. De bowing order werd al snel aangepast maar de wickets tikten door… high score 50 van daan terwijl de volgens bleven hangen op 12 (2x) en 11 (2x) en tot overmaat van ramp werd ons uiteindelijk gevraagd wie er voor een tweede keer wilde batten…niet gedaan natuurlijk.158 all out.

Tijdens de lunch ook de warming up van de vrouwen finale.

Toen mocht Mayfield er in. En binnen een flits was het 50 voor 0 in 6, hetgeen zowel voordelen als nadelen heeft. Maar een stukje overmoed deed enkele batsman kiezen voor vroegtijdig pensioen. Maar hun mindere goden waren met een dramatische stabilisatie van de run rate bezig. Dus na 95/4/21 gingen ze weer opschalen. Maar de wickets begonnen te komen en na 26 overs hadden ze er 107…. En toen… waren de batsmen op…. En toen, kwamen die pensionados weer terug…. We hebben uiteindelijk 12 wickets genomen en gewonnen met een totaal van 158! In engeland! Wederom. Wat een goed gevoel.

De drinks smaakten goed met op de achtergrond de abominabele penaltyreeks van de vrouwenfinale…

Inmiddels was hun chairmen verliefd geworden op de Missing Bail. En heeft ons een geweldig kado gegeven dat we nooit gaan krijgen. Nadat Dennis een paar honderd pond uit de zakken had geklopt konden we op wag naar de Indiër.

Ondanks de intensieve communicatie lijn met Henk keken de ventjes toch weer verrast toen we met z’n allen binnen kwamen.

Traditioneel speecht een debutant dan maar de timing van davey was ongeveer legendarisch. De bediening was bezig met een soort memory om de juiste gerechten bij de juiste gasten te krijgen door dwars door mekaar heen alle Indiase gerechten te schreeuwen en willekeurig bakjes op tafel te zetten die bij het eerstvolgende weerzien weer werden teruggegeven. Aan de versheid van de gerechten geen twijfel zeker niet toen de sissende ovenaatje op tafel kwamen waar zelfs de bediening al hoest buiten van (op) kreeg en al rap begon de brandinstallatie mee te hoesten in de vorm van de welbekende irritante en penetrante pieptoon een minuut lang. Ondertussen bleef het Indiase receptenboek rondgeschreeuwd worden en tóen leek het Davey wel een goed moment voor zijn maiden speech. Gelukkig wel staande op een stoel zodat de rondrennende Indiërs buiten zijn zicht veld bleven . Toen had de helft van de tourgangers het gehoorapparaat al gedemonteerd en ging het brandalarm voor de 4e keer af en nu stond de bediening ook met een servet de rook voor het gezicht van Davey weg te wapperen. Wederom een verraste bediening terwijl dit naar verluid elke avond raak is…

In the busses en de jongsters toch nog even langs de “piper” pub met als thema “keep Hastings weird” . En hoe zeer Davey ook z’n best deed om Sieb met een 50 jarige saegull naar huis te laten vertrekken het mocht niet baten, ook niet toen hij vol overgave meldde dat ze er zo goed uit zag. Ze is uiteindelijk niet komen opdagen bij het skinny dippen in zee de volgende ochtend…

Het was een roerige 2e dag, dan weten jullie een beetje hoe druk we het wel niet hebben hier….

Day 3
Lucie never came, althans niet waar een van ons bij was.
We lagen wel weer op tijd in zee en we hadden het idee dat ze in de buurt was, we konden haar ruiken…

Bij het ontbijtbuffet gebeurde het: de eerste keer zingen voor Rob!! want hij plant zijn verjaardag altijd op tour. Altijd weer een emotioneel moment.
Met het deftige Rye op het programma. Voor wie niet weet waar het ligt: je Ryet er zo naar toe.
En absoluut een fRye veld. Dit zou wel eens de zwaarste tegenstander kunnen zijn, werd ons verteld.

Maar eerst naar de Mermaid in… Rye. Pittoresk met een grote P. En een haven hoe vreemd ook. De mermaid is uit 1402 en daarna wat verbouwd, tegenover de ‘house opposite’ Met deurposten tot maximaal 125 cm hoogte waar je het meest verse stuk fontanel kan kwijtraken, maar Met een uitstekende kaart. Dan lukt het eigenlijk al niet meer om op tijd op het veld te komen uiteraard. En zo geschiedde.

Eenmaal op het veld vroegen we de under-9 waar onze tegenstander zou zijn en je raad al wat het antwoord was.
En als klap op de vuurpijl: touringteams field first.

Maar opeens vielen er toch wat wickets. En dat ging dus helemaal niet zo slecht. En waren die kereltjes opeen voor 128 all out!! Hadden we verdRyed goed gedaan!!
Nice tea met Doritos en andere heerlijkheden.

De auto (De Groot, Dennis, Luuk, Thijs) ging vertrekken ondertussen. We hebben nog geprobeerd om Faassen er bij te proppen maar dat viel te veel op.

Bij ons batten bleef iedereen onder de 20 maar dat was al ruim genoeg en na over 23 waren de kleintjes dood chagrijnig en werden ze meteen de auto’s ingeladen met kinderslot en voor het donker naar huis gebracht. Wij bleven achter met 3 bejaarden en Pieter van Groen Geel die ons helaas weer had gevonden… de 3e innings kon tijdig afgesloten worden en on the buses. De fines werden even doorgeschoven naar de volgende dag.

In Hastings werd de verjaardag van Rob nog uitgebreid gevierd met kado, emotionele speech, bruchetta en pinot griglio. Hij werd door de bediening mooi gefeliciteerd onder de naam Bello…. Some things never change….


Day 4
Na het zwemmen kwam Bas er achter dat je in de coffe bar ook je haar kan laten knippen en zijn langgekoesterde wens om op Henk te lijken kon verwezenlijkt worden. En ontbijtbuffet in het hotel was inmiddels uitgegroeid tot de grootste sponsor van de vele ontbijttentjes in de buurt.

On the busses en we mochten weer de levensmoe route nemen naar de verzamel pub: 2 richtingsverkeer op ééneneenkwart rijbaan gecombineerd met een bochten festival en het feit dat serieus alle wegdeelnemers te laat zijn vertrokken en onderweg wat tijdwinst proberen te boeken. Maar geen kwaad woord over de drivers zij zijn onze lifeline met de countryside! Hulde.

Verzamelen in The New Inn met een prettige beer garden en dito menukaart met een Hereford van 750 gram die vrij enthousiast werd ontvangen.
We bleken naast een paar spelers te zitten die de mat alvast gingen uitrollen. Eén prachtig veld met nog een paar loopgraven uit de eerste wereldoorlog. Geflankeerd door wat zeecontainers met als opvulling kleedkamer en clubhuisbunker.

Touring teams bat first eindelijk weer eens. Bleken we tegen een, ik zou zeggen, gemêleerd gezelschap te speler. Van dat liedje van Barbapappa: Dun dik of rond, kort vierkant lang en barbapappa (de kleine versie) liep er zelf ook tussen.

Maar best een prima bowling unit maar we waren op stoom die dag… dus Daan en…. Ralf met half centuries! Daan komt redelijk in de voetsporen van Ralf. Met een totaal in 30 overs van… hou u vast… 277. Voor straf kregen we voor de Tea dan ook…. Thee. Dat is niet de bedoeling.

Er ontstond inmiddels wel een licht gedemotiveerd team met daarin één gestoorde gek die de hele dag over zichzelf zat te praten. Nog erger dan Peter van Groen Geel. Skip heeft nog geprobeerd om hem te overpoweren.

Maar dat bowlen van ons ging zo belabberd nog niet. 13 voor 3 in 5 en daarna dingen als 34/6/9 en uiteindelijk 61 all out. 4 wickets koen en 3 Florian, dat materiaal. Geen onaardige lui en we werden gefêteerd op een English countryside lasagna met friet. De fines van de dag eerder werden ingehaald en on the busses.

In Hastings hebben de youngsters de lintworm of blinde darm van één van hen zodanig in een coin doser gepropt dat er een drone werd gewonnen! Kadootje voor Ralf zullen we maar zeggen. Daarna naar Ye Pump House uit 1420 (of 1956) waar Woerdeman ooit zijn enkel had verzwikt. Good old times. En daar een beetje kaartje, pintje drinken en vooral ouwehoeren, Some things never change.

De lokale kebab bakker werd nog uit zijn bed gehaald voorafgaand aan het bezoek aan de (eveneens lokale) karaoke bar. Morgen zou weleens onze sterkste tegenstander kunnen zijn…..

Hieronder volgen de tegenstanders per dag...

Dag 1

Dag 2

Dag 3

Dag 4

Dag 5

Dag 6