• In deze Coronatijd ben ik extra blij met V.O.C.

  • Mijn naam is Lodewijk Volgers en op zaterdag morgen even voor negen uur kom ik aan bij het hek van VOC. De vriendelijke Corona coaches staan er en delen de hesjes uit aan de begeleiders van de teams die komen voetballen. Na een babbeltje met Leen Hennink loop ik door met mijn hesje naar de velden in mijn rol als ‘scout’ en ik voel mij onderdeel van de (nieuwe) VOC voetbalfamilie die zich hier verzameld. Veel blije en hoopvolle gezichten van de meisjes en jongens. De begeleiders die enthousiast de kinderen meenemen naar de velden en gaan beginnen aan een lekkere voetbalochtend in de interne competitie georganiseerd door Kevin. Ik ga specifiek bij een aantal wedstrijden kijken. De voorbereiding op al weer het nieuwe seizoen. Komen de spelers in de teams goed aan voetballen toe? Is het niet te makkelijk of te moeilijk voor ze? Hebben ze genoeg plezier? Spelen ze op hun eigen niveau? Dit is mijn rol als “scout” bij JO8 (jeugd onder 8 jaar). Over alle lichtingen bij de jeugd zijn er nu ‘scouts’ onder leiding van Ernesto Spruyt.

    In deze Corona tijd kunnen we met de jeugd gelukkig blijven voetballen. Op woensdagmiddag train en leid ik samen met Marco de Vries (en circa 8 andere vaders/trainers) ruim 60 mini’s (onder 7 jaar). Dit doe ik nu 8 jaar. Ieder jaar weer leuk om de nieuwe lichting van VOC te mogen verwelkomen. En met ouders/begeleiders! Voor veel ouders is het de eerste kennismaking met VOC en we starten dan samen met hen de Champions League competitie op. Onderlinge wedstrijdjes van de mini’s op zondagochtend (in het coronajaar is er plaats op zaterdag, wat de voorkeur heeft). De eerste stappen als VOC lid en vrijwilliger worden hier door de ouders gezet. Dit jaar hebben we gelukkig weer heel veel leuke, nieuwe en enthousiaste ouders waarvan we de komende jaren bij VOC veel plezier gaan beleven. Blijf ik met de vraag zitten: hoe krijgen we deze nieuwe ouders en de bestaande/oudere VOC generaties goed met elkaar in contact zodat we verbondenheid over en weer krijgen? Zelf ben ik in 1980 als voetballer lid van VOC geworden, en als meehelpende ouder van een voetballende zoon verder gegaan. Ik ken dus oudere en jongere generaties, hoe leuk is dat!

    Mooi ook dat er voor de senioren weer wat lucht komt om te voetballen. Hopelijk lukt het om dit met de omschreven beperkingen te doen. We willen geen politiebezoek….

    En als ik dan niet op het voetbalveld sta, dan help ik binnen stichting Samen010, personen die in de problemen zijn gekomen vanwege schulden. Een dankbare en geduldige taak.

    Kortom, in deze periode waarin we met minder genoegen moeten nemen, ben ik blij dat VOC er is. Ik kom buiten en ben bezig met mijn hobby en hoop kinderen enthousiast te maken voor voetbal en VOC.

    Graag geef ik het stokje door aan de betrokken vader Ernesto Spruyt, onze ‘scoutcoördinator’ bij de jeugd, en ben benieuwd hoe hij VOC als club ervaart.