• De afgelopen weken waren op deze plek bijdragen te lezen van v.o.c.’ers, waarin zij vertelden hoe het met ze gaat in coronatijd. vandaag komt aan die rubriek een einde. wij danken de mensen die dit hebben vormgegeven en natuurlijk de hoofdpersonen in de stukjes. Het was mooi dat zij bereid waren om een klein inkijkje in hun levens te geven, in deze lastige en bijzondere tijd. de serie wordt vandaag besloten met een column van voorzitter rené van ierschot. want hoe het met een groot aantal leden gaat, dat hebben we dus kunnen lezen. maar hoe gaat het met de club?


  • Wat hebben veel V.O.C.-ers zich ook in de afgelopen maanden weer van hun goede kant laten zien. Zo hebben meer dan vijftig leden via de diverse V.O.C.-media laten weten hoe het hen vergaat in deze bijzondere tijden. De verhalen bevestigen dat het aanpassingsvermogen van V.O.C.-ers onverminderd groot is en dat iedereen uitkijkt naar het moment om weer echt contact te kunnen hebben met andere leden.

    Nu de voetbal- en crickettrainingen al weer enkele weken aan de gang zijn, kan deze schriftelijke estafette op een hoogtepunt worden beëindigd. (Ook al zou ik het mooi gevonden hebben als ook onze framevoetballers nog aan het woord hadden kunnen komen. Die kunnen ons over aangepast sporten nog wat leren.) Veel dank voor ieders inzet, trouw en openheid.

    Dat het bijzondere tijden zijn, zal niemand betwisten. In de 65 jaar dat ik als lid bij V.O.C. betrokken ben, heb ik niet meegemaakt dat het clubhuis zo lang achter elkaar dicht was, dat de voetbalcompetitie niet kon worden afgemaakt en dat het cricketseizoen beperkt blijft tot enkele onderlinge oefenpotjes. Zelfs tijdens de beide wereldoorlogen - in de eerste 50 jaar van V.O.C.- is dat niet voorgekomen, hoewel toen wel in enkele seizoenen noodcompetities voorkwamen bij zowel voetbal als cricket.

    Door de jaren heen zijn V.O.C.-ers in staat geweest om zich aan te passen aan moeilijke of ongebruikelijke omstandigheden, mede dankzij de kernwaarden die onze club kenmerken. In de woorden van (oud)erevoorzitter Hans van Everdingen, in 1945:

    ‘Maar onze club blééf en temidden van de zorgen van den oorlog wist V.O.C. weer eens te toonen, dat goede clubgeest, toewijding en sportiviteit in tijden van tegenspoed onverwoestbare activa zijn en het bestaan van een gezonde sportvereeniging niet uitsluitend afhangt van de klassen waarin gespeeld wordt. Onze cricketers wisten zich ondanks materiaalgebrek te handhaven en onze voetballers hebben met name in het laatste oorlogsseizoen met vuur, geduld en energie gewerkt. Zόό zelfs, dat wij allen, groot en klein, jong en oud, weer met een gevoel van trots vervuld waren V.O.C.-er te zijn. Als wij hierin met onverwoestbaar optimisme blijven volharden, als wij den ouden V.O.C.-geest weten te handhaven en bereid blijven de noodige offers te brengen, wanneer wij doorgaan gezamenlijk te werken aan de versterking van de gezonde, levenskrachtige vereeniging, die V.O.C. in het verleden was en ondanks tegenspoed weer bleek te zijn, dan ben ik er zeker van, dat wij met vertrouwen de toekomst kunnen tegemoet gaan.’

    Ook in deze tijd zijn er veel veranderingen en aanpassingen.

    Wij zouden in de komende weken mooie activiteiten hebben gehad in het kader van de viering van het 25e lustrum. De lustrumcommissie heeft zich voortvarend aangepast en de festiviteiten zijn nu gepland voor juni 2021. Het feest zal zeker mooi zijn en het zou helpen als iedereen daar volop aan mee zal kunnen doen en zijn steentje bij kan dragen.

    De crisismaatregelen maken het mogelijk om de (voorjaars)ledenvergadering uit te stellen of te langs digitale weg te houden. We hebben de laatste vier bijeenkomsten van het bestuur aangepast kunnen houden via videovergaderingen, ook al missen we het persoonlijk contact. Voor een ledenvergadering lijkt de elektronische weg minder gepast. Wij werken dan ook aan een aanpassing van de opzet, die strookt met de voorschriften van de noodverordening.

    Mede door de omstandigheden is ook gekozen voor een (experimentele) aanpassing in de aanpak van VOCabulaire. Bijdragen zijn sneller beschikbaar dan bij uitsluitend een gedrukte versie. Dat komt niet alleen de actualiteit ten goede, maar leidt ook tot betere communicatiemogelijkheden. Ongebruikelijke tijden kunnen heel goed positieve effecten hebben.

    Intussen is de baromzet de afgelopen 10 weken op nul blijven staan. De marge missen wij, en een belangrijk deel van de kosten loopt gewoon door. Gelukkig hebben vrijwel alle leden hun contributie voldaan. Daardoor kan V.O.C. nog steeds aan zijn verplichtingen blijven voldoen. Ook veel van onze zeer gewaardeerde sponsors zijn gelukkig in staat om V.O.C. te blijven steunen, maar het is ook duidelijk dat sommige sponsors zich moeten aanpassen aan ‘het nieuwe normaal’ (wat dat ook moge zijn). Daarbij verdienen zij onze steun. 

    Hoe dan ook, wij zullen ook op financieel gebied nog wel wat moeten aanpassen. Mijn gouden tip voor V.O.C. zou zijn om de ingezette lijn ‘nog meer vrijwilligers inschakelen bij het verenigingswerk’, te versterken. Dat zou echt kunnen helpen. Juist dankzij die vrijwilligers bestaat V.O.C. al ruim 125 jaar en dat behoeft geen aanpassing, maar versterking.

    Het ziet ernaar uit dat de (aanpak van de) pandemie ook de komende tijd nog wel de nodige aanpassingen en aangepast gedrag zal vergen. Gelukkig hebben V.O.C.-ers het vermogen om daaraan tegemoet te komen en hun beste krachten voor V.O.C. in te zetten.

    Investeren in V.O.C. blijft de moeite waard.

    René van Ierschot