• De meeste V.O.C.’ers zullen Zevenhuizen eerder associëren met schaatstochten op de plaatselijke plassen dan met de lokale voetbalvereniging, Groeneweg. De club, die het afgelopen seizoen promoveerde naar de eerste klasse, was tot op heden nog niet erg succesvol. Het had DHC echter vorige week wel knap een gelijkspel afgedwongen, dus V.O.C. was gewaarschuwd. En dat was te merken ook. Geheel in het wit gestoken stroopten de onzen de mouwen op (dat sommige spelers ondanks de gevoelstemperatuur van -1˚ met korte mouwen speelden was dan wel weer wat overdreven) en combineerden er lustig op los. Groeneweg kwam er niet aan te pas. Veel scoringskansen leverde het overigens niet op. Tien minuten voor rust raakte Yannick nog wel de paal, maar de scheidsrechter had net ervoor het voordeel niet afgewacht en had een overtreding op Pieter reeds bestraft. Even daarna morste Yannick nog een flinke kopkans en werd een schot van Robbert door een verdediger van de lijn gehaald. Het leek er dus op alsof de rust met 0-0 zou worden bereikt. Echter op het ‘psychologisch juiste’ moment – de laatste minuut voor rust – haalde Yannick zijn gram door na een perfecte steekpass de bal in de hoek te schuiven. Prettig was hierbij dat de leidsman de Groeneweg-vlaggenist – volkomen terecht – in de eerdergenoemde kou liet staan. Op naar de kantine, waar zelfs de meest geharde supporters de warme-chocolademelkmachine boven de biertap verkozen!

    Na rust, met de lichtmasten aan wegens de invallende duisternis, was het snel gedaan met het verzet van de thuisclub. Pieter Beereboom werd al in de tweede minuut net buiten dé 16 ten val gebracht en Yannick omzeilde bekeken de muur: 0-2. Om even later na een aanval over veel schijven en een perfecte voorzet van Robbert met een intikker zijn hattrick te voltooien. De wedstijd was gespeeld en er werd aan beide kanten flink gewisseld. Zo ging Nico – na (weer!) een goede wedstrijd, maar met een onnodige gele kaart op zak – naar de kant.  Een kwartier voor tijd mocht Robbert aanleggen voor een vrije trap. De wat onzekere keeper kon het schot maar met de nodige moeite keren. De erop volgende corner werd door dezelfde Robbert tegen de paal geschoten, maar de mee naar voren getrokken Stijn was er als de kippen bij om de teruggekaatste bal van dichtbij binnen te schieten. Stijns tweede treffer was van hogere kwaliteit. Een door de inmiddels in het veld gekomen Max perfect aangesneden corner werd door hem kiezelhard tegen de touwen gekopt. Dat Groeneweg in de laatste minuut na knullig balverlies een troosttreffer werd gegund, zorgde vooral bij Michiel voor enig chagrijn, maar kon niets afdoen aan de dik en dik verdiende overwinning.

    Volgende week de kraker tegen DHC dat vandaag weliswaar van Moerse Boys verloor, maar een geduchte concurrent voor onze koppositie vormt. Komt allen! Napraten kan tijdens de Bloedhondenborrel.

    Opstelling:
    Michiel Vis, Tom Wigmans, Stijn Houben, Martijn de Vries (72’ Sebastiaan Quispel), Nico van Mechelen (62’ Kas Dullemans), Nito Sequeira (57’ Max Driessen), Boris Polderman, Robbert Stout, Ivar Lamers, Yannick Koevermans, Pieter Beerenboom