• Oldenzaal: oostelijker zal er in Nederland niet veel gevoetbald worden. V.O.C. nam het er onder een waterig zonnetje op tegen Quick’20, dat – zoals de naam al doet vermoeden – volgend jaar haar eeuwfeest viert. In het najaar van 2020 zal het eerste elftal overigens op de zaterdag verder gaan.
    De wedstrijd begon op dezelfde manier als waarop in het betaalde voetbal de afkeer tegen racisme op en langs de velden duidelijk werd gemaakt: de bal werd na de aftrap een minuut lang niet aangeraakt. V.O.C. verlengde die passiviteit eenzijdig met nóg een minuut, zodat Quick’20 ongehinderd kon oprukken naar ons doel en de bal bij de eerste-de-beste aanval rakelings over de lat scheerde.

    Daarna ging de wedstrijd gelijk op. Beide ploegen koesterden het balbezit angstvallig en het handjevol V.O.C.-supporters had alle tijd de reclameborden rond het veld te bestuderen: partycentrum ROUWHORST (!), JUMBO Björn Kuipers. De openingstreffer in de 25e minuut kwam dan ook letterlijk en figuurlijk uit de lucht vallen. Bij een vijandelijke dieptepass stormde Sven van Hees volkomen onnodig zijn doelgebied uit en gleed weg op het moment dat hij de bal wilde wegtrappen. Het leer kwam dan ook niet veel verder dan een meter of tien en tot overmaat van ramp ook nog voor de voeten van een Oldenzaler, die vanaf zo’n 35 meter de bal in het verlaten doel deed ploffen.

    V.O.C. nam daarna het initiatief en Kas Dullemans was kort na elkaar tweemaal dicht bij een tegentreffer: de eerste keer na een prachtige passeeractie van Michiel Broeders, waarbij de bal tot corner werd verwerkt, en de tweede keer met een kopbal, die door de keeper ternauwernood over de lat kon worden getikt. Even later viel de goal echter aan de andere kant. Martijn de Vries werd door de rechterspits op snelheid geklopt en de er opvolgende voorzet werd fraai ingekopt. In de 37e minuut leek het duel beslist: na aarzelend ingrijpen van onze defensie rondde de Quick’20-spits zijn slalomactie doeltreffend af: 3-0.

    Twee minuten later was V.O.C. plotseling weer een beetje terug in de wedstrijd: Robbert Stout maakte een door Nico van Mechelen opgezette aanval koelbloedig af. En als bij de daaropvolgende aanval Yannicks schuiver nu eens aan de goede kant van de paal was geëindigd… De 3-1 ruststand bood echter nog voldoende perspectief op ‘een resultaat’ tegen een bepaald niet imponerende opponent, zo was het gevoel.Alle hoop daarop werd echter na amper twee minuten in de tweede helft tenietgedaan, tot ontsteltenis van alles met een roodzwart hart. Een terugspeelbal werd door Sven recht in de voeten van een tegenstander gespeeld, die het cadeautje dankbaar uitpakte: 4-1.

    Het sierde V.O.C. dat het zich het snot voor de ogen bleef spelen om de score een draaglijker aanzien te geven. De drang naar voren had helaas nogal wat kansen voor Quick’20 tot gevolg en Sven revancheerde zich enigszins door een aantal schoten van dichtbij te keren. Op een diagonaal schot van de rand van het strafschopgebied was hij echter volslagen kansloos: 5-1.

    Wéér richtte V.O.C. zich op en de 5-2 van Max Driessen (hij schoot de van de keeper terugkaatsende bal na een indirecte vrije schop in het strafschopgebied strak in) was dan ook volkomen verdiend, maar betekende niet meer dan een pleister op de wonde.

    Volgende week gaat V.O.C. opnieuw op zoek naar de punten en doet dit in de thuiswedstrijd tegen HBS. Laten we hopen dat er op de Bloedhondenborrel na afloop kan worden geproost op een overwinning!

    Opstelling:
    Sven van Hees, Tom Wigmans (’79 Raul Kertodikromo), Bryant Varela, Martijn de Vries (’57 Nito Sequeira), Nico van Mechelen, Kas Dullemans, Yannick Koevermans, Boris Polderman, Michiel Broeders, Robbert Stout.
    Gele kaarten: Broeders, Sequiera, Dullemans