• De goud witte Derby Star kijkt mij vragend aan

  • Dank Hero voor de gulle inkijk in jouw persoonlijke levenssfeer die – zoals je schetst- buiten sport, vooral door de airfryer en je vriendin wordt gedomineerd. We kennen je al even en ik twijfel over de volgorde van deze opsomming. Mijn naam is Gérard Steenbergen en samen met twee voetballende zonen sinds 2006 lid van VOC. Voor mijzelf zie ik de taak weggelegd om een bijdrage te leveren aan de balans, in sportieve én politieke zin, binnen het OVD team.

    Een weekend zonder voetbal? Een mooi moment voor reflectie. De machine maakt een dubbele espresso en ‘the Edge’ I Will Follow op de radio. Een jaar corona, je werk is waar jij bent volgens KPN en zo is het maar net, er is geen ontsnappen aan en misschien is dát wel het meest beklemmende van de corona-crisis: het niet kunnen ontsnappen aan.

    Voetbal is voor mij als ‘Heerendivisionist’ een vorm van losmaken van de dagelijkse realiteit, de illusie koesteren dat die jeugdige vitaliteit – in ieder geval voor 2 x 30 minuten - in volle glorie is te beleven.

    Er IS voor mij geen weekend zonder VOC, zoals de NITS zongen It’s a family tradition / To play in football team. Thuis ademt alles voetbal; de penetrante lucht van scheenbeschermers die slingeren in de gang, altijd een rijtje sokken te drogen op de verwarming, de argeloos in de hoek gesmeten voetbaltas met het groene hesje er half uit en verstoft in de kast een goud witte Derby Star die mij vragend aankijkt.

    Het is zaterdagmiddag en hoewel het voetbal al bijna het hele seizoen stilligt haal ik nog altijd ons brood in Hillegersberg, snel even op de laad en los zone parkeren achter een net iets te patserige sportwagen, oppassen met oversteken voor de fourwheeldrive zaterdagmiddag Jeep en dan snel met de hond naar VOC. Het wekelijkse wandeltochtje om de velden is één

    zucht van verlangen; de kruidige geur van het gras, de strakke krijtstrepen, het aluminium spiegelend in de zon en aan het einde van de tocht, bij het gesloten hek, daar blijft de hond staan en kijkt mij vragend aan.

    Wéér een week voorbij, de hond kruipt in zijn mand en op weg naar de koelkast (het bier staat beneden in de gang) zie ik weer een glimp van die verstofte Derby Star… voor de zekerheid (dank voor de tip E.J.) toch maar even draaien anders wordt het een ei…

    Ik draag deze uitdaging graag over aan Aase Henschien, zelf actief met de bal en in tal van rollen op en langs het veld te vinden.

    Gérard Steenbergen