• Beste V.O.C.’ers

    Het is zondag ochtend en de sneeuw dwarrelt naar beneden. Het is een fijne gedachte dat er vandaag dus sowieso geen wedstrijd was geweest met of zonder Corona (Al had ik een spierwit V.O.C. wel willen aanschouwen).

    Geen voetbal betekent niet dat ik mij verveel. Mijn vriendin en ik hebben in juni 2019 een restaurant overgenomen. Na 8 maanden top gedraaid te hebben was daar ineens de eerste lockdown. Erg frustrerend om op deze manier je zaak al zo lang te moeten sluiten. Wij houden ons op dit moment voornamelijk bezig met het bezorgen van koude maaltijden overdag en warme in de avond. Dit gaat gelukkig goed en we houden hiermee voorlopig ons hoofd boven water. Daarnaast kunnen we gelukkig rekenen op veel hulp van vrienden en familie.

    Het aller grootste gemis blijft voor mij toch het voetbal. Zo’n heerlijke uitlaatklep die ook ineens volledig wegvalt. Ik keek elke week nog steeds als dat jongetje van 6 uit naar de wedstrijd ieder weekend.

    Ik moest laatst tijdens het bezorgen denken aan die regenachtige dinsdagavonden dat ik na een lange dag werken aankom op V.O.C. in de kleedkamer en Nico mij dan aankijkt en zegt ‘’hoeveel zin heb je in deze training’’, vervolgens kijken we elkaar alleen aan en weten allebei genoeg. Niet wetend dat we het voetbal ooit zo zouden missen op dit moment en je niks liever wilt dan op dinsdagavond trainen in de kou en regen. Ik mis zelfs Theo die op zondag met zijn aller beste bedoelingen om 13:55 de sproeiers nog even aanzet waardoor er op V.O.C. vaak pas om 14:05 afgetrapt kan worden.

    Ik hoop dat het goed gaat met alle V.O.C.’ers en we elkaar snel weer kunnen zien op het veld en uiteraard in ons prachtige clubhuis voor een heerlijk tapbiertje. Ik hoop dat iedereen vandaag een beetje geniet van deze prachtige witte zondag.

    Ik geef het stokje door aan de man die zijn linkerbeen alleen gebruikt om mee te lopen in het veld maar wel beschikt over de scherpste schaar van heel V.O.C. @JorenvdBos