• Spits Sebastiaan Quispel

    Beste V.O.C.'ers,

    Wat gaat de tijd toch hard. Gisteren werd ik 26 jaar, wat betekent dat ik toch zeker alweer 20 jaren lid ben van deze zalige vereniging.

    Hoe ben ik eigenlijk in die selectie van V.O.C. terecht gekomen bedacht ik me bij het schrijven van dit stuk. De gehele jeugd had ik het geluk om onderdeel te zijn van een gouden generatie jongens die jaarlijks promoveerden of kampioen werden. Ik was eigenlijk altijd een centrale verdediger, totdat trainers Guillermo & Andrew mij op m'n 16de in de spits positioneerden, toen er een spitsenprobleem was ontstaan. Dat pakte goed uit en nog geen 3 jaar later maakte ik m'n debuut bij V.O.C. 1 in de hoofdklasse, als spits. Wat was ik trots om mijn vader Robbert op te volgen, die maar liefst 10 jaar in ons 1ste elftal heeft gespeeld.

    Imiddels ben ik 6 trainingskampen verder en dat betekent dat ik het alweer aardig wat jaren volhoud in de selectie. Naast het presteren vind ik het altijd van groot belang dat er veel plezier gemaakt wordt. Het valt mij op dat we na een trainingskamp, waar naast voetbal het uitgaansleven ook flink wordt ontdekt, betere resultaten worden behaald. Juist door de gezelligheid met elkaar op te zoeken, creëer je die hechte band waardoor je daarna op het veld voor elkaar door het vuur wilt gaan.

    Ik kan wel zeggen dat die gezelligheid mij op het lijf is geschreven. Met Quispel als naam kan dat ook eigenlijk niet anders. Sinds een half jaar heb ik mijn eigen Quispel witbier op de markt gezet, en ja hoor, daar ga je écht van Quispelen. Het tekent de club V.O.C., dat het direct een van mijn allereerste afnemers is geworden. Nu nog hopen dat we snel weer mogen trainen, wedstrijden spelen en kunnen Quispelen in 't clubhuis. Ik mis dit oprecht het meest van alles. Gelukkig kan iedereen thuis wel nog steeds genieten van m'n bier en weet men de webshop steeds beter te vinden. Ik blijf dus in ieder geval lekker bezig deze tijden.

    Daarnaast ben ik sinds 4 maanden begonnen met de Wim Hof (the iceman) methode. Ik start de dag daardoor altijd met ademhalingsoefeningen en een koude douche of ijsbad voor 3 minuten. Ik voel me d'r heerlijk door en geloof echt in de theorie erachter. Ik zou het iedereen kunnen aanraden.

    Ik zie mijzelf voor altijd bij V.O.C. spelen. Juist die combinatie van presteren op hoog amateur niveau en het hebben van onwijs veel lol naast het voetbal, maakt V.O.C. voor mij uniek. Ons kampioenschap met V.O.C. 1, inmiddels 1,5 jaar geleden, zal altijd een van de mooiste herinneringen van mijn leven blijven. De kampioensfoto hangt groot bij ons in de woonkamer en bekijk ik in deze tijden geregeld met weemoed. Het plan is om hier nog erg veel mooie momenten aan toe te voegen totdat ik uiteindelijk als veteraan over het veld strompel. Dan ga ik mijn opa Casper achterna, die vele jaren bij de veteranen van V.O.C. heeft gespeeld, o.a. met Coen Moulijn.

    Wat betreft de corona hou ik het kort, laat je vooral niet gek maken, blijf positief. 'T Quispel bierglas is wat mij betreft altijd halfvol!

    De volgende die aan de beurt is om een stukkie te schrijven is Boris Polderman, onze Frenkie de Jong en tevens de man van de speeches. Ik verwacht veel van je maatje!