• Aan de keukentafel met koud bier en een warme airfryer

  • Allereerst dank aan Marloes om mij dit erepodium te gunnen. Ik ben Hero Renkema, sinds 2010 lid van VOC, een broekie dus nog. Niet scorende, maar volgens zeggen zeer gevaarlijke ogende spits van Overdressed en Veteranen 2. Daarnaast sinds jaar en dag lid van de barcommissie en niet geheel vrijwillig benoemde voorzitter van de kascommissie.

    Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat een weekend begon met de Heerendivisie, diep bedroefd om de gemiste kans voor open doel en juichend om de goals uit onmogelijke hoeken. Samen met Overdressed de bar opzoeken om de wedstrijden nog eens goed te analyseren met een (een?) biertje, om steevast het licht uit te doen. 

    De vrijdag zat meestal nog in de botten als ik op zaterdag langs de lijn stond bij de JO17. Met een beetje geluk mocht ik nog vlaggen ook! Het weekend bereikte het absolute hoogtepunt op de zondagochtend, om 9.30 uur, bij aanvang van de wedstrijd van de Veteranen 2. 

    Dat is wat ik deed in een weekend. De vraag is wat er nu allemaal gebeurt.

    We beginnen het weekend zonder uitzondering met de vrijdagmiddagborrel. Voorheen bij Van Eijk, tegenwoordig in een roulerend locatieschema met Ivo Arps en Christiaan Wagenaar.  De week wordt doorgenomen, het bier wordt ingenomen en de airfryer gaat aan. De terrastafel en bar zijn ingeruild voor de keukentafel, de tap voor een fles.

    De zaterdag wordt nu ineens volledig ingenomen door mijn vriendin. Misschien wel de enige in het gezin die blij is dat VOC gesloten is. Kan ik de ochtend nog aan de krant en een cryptogram besteden, rond de middag mag ik toch mee naar de markt, koffie drinken in de stad, tuinieren of boodschappen doen. We genieten er altijd weer van, maar ik kijk toch vooral met jaloezie naar de junioren die wel mogen voetballen.

    De zondag is gelukkig nog steeds een sportdag. We beginnen met een groep op de fiets, om een mooie tocht te rijden. Er rijden tegenwoordig zoveel VOC-ers, dat een wielertenue in de clubkleuren geen slecht idee is. De middag kunnen we vullen met voorjaarsklassiekers, F1 en als het echt moet nog een dameshockey wedstrijd. 

    Van mij mogen de sportvelden (én kleedkamers!) snel weer open. Ik mis het team, de sport en alles er om heen. Het is te triest voor woorden dat je je teamgenoten in een jaar slechts een keer ziet, en dan nog bij een begrafenis.. Ik hoop dat we allemaal zo snel mogelijk de vaccinatie hebben gekregen en weer aan de bak kunnen!

    Bij deze de vraag aan Gérard Steenbergen om zijn weekend met ons te delen.

    Groet Hero